W jakiej kondycji finansowej znajdują się polskie biura podróży?

Rok 2014 był kolejnym, w którym odnotowano poprawę kondycji finansowej biur podróży działających w Polsce.

Na koniec grudnia ubiegłego roku 57% biur podróży było w bardzo dobrej i dobrej kondycji finansowej. Stanowi to w porównaniu do analogicznego okresu 2013 roku poprawę kondycji biur podróży o blisko 6%, a w porównaniu do sytuacji z 2012 roku o 3%.

Największą poprawę kondycji finansowej odnotowano wśród tych biur, które na koniec 2013 roku były w najgorszej sytuacji. W tej kategorii z 14,1% na koniec 2013 roku odnotowano spadek do 6,5% w analogicznym okresie 2014 roku. Badanie przeprowadzono na próbie blisko 2 tys. biur podróży. Bisnode Polska bada kondycję biur podróży od ponad 5 lat.

Przyczyn poprawy upatruje się przede wszystkim w stabilizacji finansowej rynku i samych biur podróży. Rośnie zaufanie do biur. To w ogromnej mierze zasługa nowych zabezpieczeń finansowych. Tym samym podróżni mogą liczyć na to, że zostaną ściągnięci z zagranicy w razie bankructwa biura i co ważne, odzyskają pieniądze za niewykorzystaną część urlopu.

Poza tym w ubiegłym roku nie odnotowano upadłości dużego biura podróży, nie miały też miejsca kataklizmy, takie jak w przeszłości: trzęsienia ziemi, wybuchy wulkanów, powodzie, huragany. W krajach iście turystycznych w ostatnim roku nie miały również miejsca działania wojenne, rewolucje społeczne, protesty, strajki. To wszystko sprzyjało zwiększeniu sprzedaży. Wydaje się, że także sami zarządzający biurami podróży wyciągnęli lekcję z ostatnich lat.

Na ocenę kondycji finansowej biur podróży bezpośredni wpływ mają takie wskaźniki jak płynność, wysokość zadłużenia i rentowność. Dodatkowo wzięta została pod uwagę zdolność finansowa podmiotu, poziom zarejestrowanych, przeterminowanych płatności, zarejestrowane wnioski z sądów gospodarczych o upadłość lub postępowanie naprawcze, ogłoszenie upadłości, rozpoczęcie procesu likwidacji oraz negatywne sygnały prasowe.

Ocena kondycji finansowej branży odbywała się na podstawie danych finansowych z ostatniego roku. W przypadku spółek prawa handlowego za podstawę do oceny brano bilans i rachunek wyników. W przypadku podmiotów nieprowadzących pełnej księgowości oparto się na danych o przychodach, kosztach i wyniku finansowym podmiotu zadeklarowanych przez szefów biur.