Rada UE ponownie zaktualizowała listę krajów, dla których rekomenduje otwarcie granic

Na podstawie zalecenia o stopniowym znoszeniu tymczasowych ograniczeń dotyczących innych niż niezbędne podróży do UE Rada zweryfikowała, a następnie uaktualniła listę państw, wobec których należy znieść te ograniczenia. Zalecenie Rady przewiduje, że lista będzie regularnie weryfikowana i w razie potrzeby uaktualniana.

Opierając się na kryteriach i warunkach wskazanych w zaleceniu, państwa członkowskie powinny od 31 lipca stopniowo znosić na granicach zewnętrznych ograniczenia podróży wobec mieszkańców: Australii, Kanady, Gruzji, Japonii, Maroka, Nowej Zelandii, Rwandy, Korei Południowej, Tajlandii, Tunezji, Urugwaju, oraz Chin, z zastrzeżeniem potwierdzenia wzajemności.

W porównaniu do wcześniejszej rekomendacji Rady Unii Europejskiej, o której pisaliśmy w aktualności Rada UE aktualizuje listę krajów, dla których zaleca otwarcie granic, z wykazu krajów, dla których Unia powinna otwierać swoje granice zniknęła Algieria.

Do celów zalecenia mieszkańców Andory, Monako, San Marino i Watykanu należy traktować jak mieszkańców UE.

Państwa trzecie umieszczone na liście krajów rekomendowanych przez Radę UE powinny spełniać następujące kryteria:

• liczba nowych zakażeń Covid-19 na 100 tys. mieszkańców w ciągu ostatnich 14 dni - zbliżona do średniej UE lub od niej niższa (stan na 15 czerwca 2020)
  
• liczba nowych zakażeń w tym okresie w porównaniu z poprzednimi 14 dniami - stabilna lub malejąca
  
• ogólna reakcja na pandemię Covid-19 - oceniana na podstawie dostępnych informacji m.in. o testowaniu, nadzorze, ustalaniu kontaktów zakaźnych, środkach antypandemicznych, leczeniu i sprawozdawczości (z uwzględnieniem wiarygodności tych informacji, a w razie potrzeby także całkowitego średniego wyniku w świetle międzynarodowych przepisów zdrowotnych (IHR)). Pod uwagę należy wziąć także odnośne informacje delegatur UE.

Regularnie i na zasadzie jednostkowej należy także uwzględniać wzajemność.

Zalecenie Rady nie jest instrumentem prawnie wiążącym. Za jego wdrożenie odpowiadają organy państw członkowskich. Zachowując pełną przejrzystość, mogą one znosić ograniczenia wobec państw z listy jedynie stopniowo. Jak przekonuje Rada UE, państwo członkowskie nie powinno znosić ograniczeń wobec państw trzecich spoza listy, dopóki nie zostanie to uzgodnione w skoordynowany sposób.