Sąd UE: Pomoc dla Air France nieważna

W kwietniu 2020 r., w czasie trwającej pandemii Covid-19, Francja zgłosiła Komisji Europejskiej pomoc indywidualną na rzecz Air France, przewidując udzielenie jej: gwarancji państwowej w wysokości 90% udzielonej przez konsorcjum banków pożyczki w wysokości czterech mld EUR oraz pożyczki akcjonariusza w maksymalnej wysokości trzech mld EUR.

Zdaniem Komisji beneficjentem tej pomocy była jedynie Air France, z wyłączeniem wszystkich pozostałych spółek należących do grupy Air France-KLM.

W marcu 2021 r. Francja zgłosiła ponadto Komisji pomoc indywidualną w postaci dokapitalizowania Air France i holdingu Air France-KLM na łączną kwotę czterech mld EUR. Środek ten polegał na:

• uczestnictwie Francji w projekcie podwyższenia kapitału o maksymalną kwotę miliarda EUR
  
• na przekształceniu pożyczki akcjonariusza w instrument hybrydowy.

Zdaniem Komisji beneficjentami tej pomocy były jedynie Air France i holding Air France-KLM, z wyłączeniem w szczególności KLM - spółki należącej do grupy Air France-KLM.

W obu tych przypadkach Komisja postanowiła nie wnosić zastrzeżeń. Jej zdaniem środki te stanowiły pomoc zgodną z rynkiem wewnętrznym. Ryanair i Malta Air zakwestionowały te decyzje, twierdząc w istocie, że rozpatrywane środki są sprzeczne z prawem Unii. Ich zdaniem Komisja błędnie zdefiniowała beneficjentów tej pomocy, uznając, że beneficjentami tej pomocy nie był ani holding Air France-KLM (w decyzji zaskarżonej w sprawie T-216/21), ani spółka KLM (w obu zaskarżonych decyzjach).

Sąd uwzględnił te skargi i stwierdził nieważność decyzji Komisji. Uznał, że określając beneficjentów przyznanej pomocy państwa, Komisja popełniła błąd, wykluczając holding Air France-KLM i KLM w sprawie T-216/21 i KLM w sprawie T-494/21. W tym względzie Sąd zbadał powiązania kapitałowe, organizacyjne, funkcjonalne i gospodarcze łączące spółki należące do grupy Air France-KLM, ramy umowne, na podstawie których zostały przyznane rozpatrywane środki, a także rodzaj przyznanego środka pomocowego i kontekst, w jaki się wszystkie one wpisują. Na tej podstawie doszedł do wniosku, że holding Air France-KLM (w pierwszej sprawie) i KLM (w drugiej sprawie) mogły skorzystać, przynajmniej pośrednio, z korzyści przyznanej w ramach rozpatrywanej pomocy państwa.