Wyrok w sprawie kolejnej skargi Ryanair

W czerwcu 2020 r. Portugalia zgłosiła Komisji środek pomocy na rzecz Transportes Aéreos Portugueses SGPS (TAP SGPS), spółki dominującej i akcjonariusza posiadającego 100% udziałów przewoźnika lotniczego TAP Air Portugal.

Zgłoszona pomoc, której budżet maksymalny opiewa na 1,2 mld EUR, dotyczy umowy pożyczki zawartej w szczególności między Portugalią jako pożyczkodawcą, TAP Air Portugal jako kredytobiorcą i TAP SGPS jako poręczycielem. W drodze tej interwencji Portugalia zamierzała utrzymać działalność beneficjenta przez okres sześciu miesięcy od lipca do grudnia 2020 r.

10 czerwca 2020 r. Komisja wydała decyzję, w której stwierdziła, że rozpatrywany środek stanowi pomoc państwa. Komisja uznała jednak środek za zgodny z rynkiem wewnętrznym.

Ryanair zaskarżył tę pierwotną decyzję do Sądu Unii Europejskiej. Wyrokiem z dnia 19 maja 2021 r. Sąd stwierdził nieważność decyzji ze względu na to, że Komisja nie wskazała w niej, czy TAP SGPS należy do większej grupy przedsiębiorstw, co było konieczne do zbadania, czy TAP SGPS kwalifikował się do otrzymania pomocy na ratowanie. Sąd umożliwił Komisji przyjęcie nowej decyzji w terminie dwóch miesięcy w celu usunięcia tych braków. W związku z tym zawiesił skutki stwierdzenia nieważności do czasu wydania nowej decyzji.

16 lipca 2021 r. Komisja przyjęła nową decyzję zatwierdzającą pomoc. Komisja uznała w szczególności, że TAP SGPS kwalifikuje się do otrzymania pomocy na ratowanie.

Ryanair zaskarżył nową decyzję do Sądu UE, który swoim wyroku oddalił skargę.

Sąd uznał, że Komisja nie naruszyła warunków kwalifikowalności do pomocy. Ponadto zdaniem Sądu Komisja słusznie uznała, że środek odpowiada celowi leżącemu we wspólnym interesie, jest właściwy i proporcjonalny. Nie można również zarzucać Komisji, że przeprowadziła niepełne badanie negatywnych skutków rozpatrywanego środka pomocy. Zasady niedyskryminacji, swobody świadczenia usług i swobody przedsiębiorczości również nie zostały naruszone. Sąd oddalił również twierdzenia Ryanaira, zgodnie z którymi badanie przeprowadzone przez Komisję było niekompletne i niewystarczające, a decyzja nie była wystarczająco uzasadniona.