Czy hotelarze muszą dodatkowo płacić za TV w pokojach?

Czy fakt, że hotelowi goście oglądają w pokojach telewizję, oznacza iż mamy do czynienia z publicznym udostępnianiem? Właśnie taki spór pomiędzy austriacką spółką hotelarską a jedną z organizacji zbiorowego zarządzania trafił do Trybunału Sprawiedliwości, który został poproszony przez austriacki sąd o wydanie decyzji w trybie prejudycjalnym.

Organizacja Verwertungsgesellschaft Rundfunk wniosła sprawę do sądu gospodarczego w Wiedniu i zażądała zobowiązania spółki Hettegger Hotel Edelweiss, do przekazania informacji o programach radiowych i telewizyjnych, które mogą być odbierane, jak również o liczbie pokoi hotelowych, których możliwość odbioru programów dotyczy, a także do wypłaty odszkodowania.

Zdaniem OZZ poprzez umożliwienie korzystania z odbiorników telewizyjnych w pokojach hotelowych oraz poprzez udostępnianie programów telewizyjnych i radiowych za pośrednictwem tych odbiorników hotelarz dokonywał publicznego udostępniania w rozumieniu § 76 Urheberrechtsgesetz (austriackiej ustawy o prawie autorskim) oraz art. 8 ust. 3 dyrektywy 2006/115. Zdaniem organizacji cenę za pokój należy uznać za opłatę wstępu w rozumieniu tych przepisów, ponieważ oferta telewizyjna w hotelu ma wpływ na tę cenę. Twierdziła ona w konsekwencji, że owo publiczne udostępnianie programów reprezentowanych przez nią i zrzeszonych w niej podmiotów wymagało ich zgody oraz uiszczenia opłat.

Z tym stanowiskiem nie zgadzała się spółka hotelarska, która argumentowała, że istnienie publicznego udostępniania w rozumieniu § 76a UrhG zakłada, iż udostępnianie następuje w miejscach dostępnych publicznie za opłatą, i że wyrażenie to wskazuje na opłatę wstępu wymaganą konkretnie za to udostępnienie. Według hotelarza, ceny, którą gość musi zapłacić jako wynagrodzenie za nocleg, nie można uznać za opłatę wstępu.

Sąd wystąpił do Trybunału Sprawiedliwości z pytaniem Czy kryterium "opłaty wstępu" określone art. 8 ust. 3 dyrektywy 2006/115 jest spełnione, gdy: