Wyrok w sprawie napiwków płaconych kartą

W Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie zapadł wyrok dotyczący opodatkowania napiwków.

Wraz z rozwojem płatności bezgotówkowych coraz częstszą praktyką staje się doliczanie napiwku do rachunku. Pieniądze te trafiają na konto restauracji, skąd są następnie przekazywane kelnerom. Powstaje pytanie, czy w takiej sytuacji napiwek stanowi przychód z umowy o pracę, lub zlecenia, czy z tzw. "innych źródeł".

Prowadząca restaurację spółka zaskarżyła interpretację indywidualną otrzymaną z Krajowej Informacji Skarbowej. Dyrektor KIS uznał, że jeśli klient wręcza napiwek kelnerowi w gotówce, wówczas jest to przychód z innych źródeł, z którego kelner (przynajmniej w teorii) powinien odprowadzić podatek. Inaczej natomiast rzecz miałaby się w przypadku napiwku opłacanego kartą. Zdaniem przedstawicieli administracji skarbowej w takiej sytuacji, miałaby to być realizacja płacy wynikająca z umowy i restaurator powinien odprowadzić od tego podatek, jak również składki. Spółka argumentowała, iż jedynie przechowuje napiwki należące do kelnerów, wypłaca je w pełnej wysokości, pracownikowi, który go otrzymał (na podstawie danych z terminali płatniczych).

Z interpretacją KIS nie zgodził się z nią również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uważając, że do źródeł przychodów ze stosunku pracy, bądź umowy cywilnoprawnej nie może być zaliczane każde świadczenie towarzyszące pracy. Uchylając niekorzystną dla przedsiębiorcy interpretację sąd uznał, że w takiej sytuacji restauracja pośredniczy jedynie przekazaniu napiwku kelnerowi i ma to charakter jedynie techniczny. Zdaniem sądu, sama forma przekazania napiwku nie może stanowić o tym, czy jest on przychodem ze stosunku pracy, czy też nie.

Wyrok o sygnaturze akt III SA/Wa 2987/22 jest nieprawomocny i stronom przysługuje złożenie skargi kasacyjnej do Najwyższego Sądu Administracyjnego.