Czy konsolidator usług hotelowych może rozliczać się wg procedury VAT marża?

Firma, która nabywa usługi noclegowe na własny rachunek, a następnie odsprzedaje je klientom może rozliczać się według procedury VAT marża - uznał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Polska spółka w ramach swojej działalności spółka ta oferuje swoim klientom, będącym podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą, możliwość dokonywania rezerwacji usług noclegowych w hotelach oraz innych obiektach o podobnej funkcji, znajdujących się na terytorium Polski oraz poza jej granicami. Nie posiada ona własnej bazy noclegowej i kupuje na własny rachunek usługi u innych podatników.

Spółka ta otrzymała interpretację indywidualną mówiącą, że odsprzedaż usług noclegowych świadczona przez spółkę nie wchodzi w zakres pojęcia "usługi turystyki", o których mowa w art. 119 ustawy o VAT. Organ podatkowy uznał, że aby usługę można było uznać za usługę turystyki, powinna ona, jako kompleksowa usługa obejmująca zespół usług obcych i własnych, składać się z więcej niż jednego świadczenia. Tymczasem usługi świadczone przez spółkę. obejmują wyłącznie noclegi, przez co nie mogą stanowić usługi turystyki.

Władze spółki nie zgodziły się z taką interpretacją i odwołały się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który uznał skargę za zasadną i orzekł, że usługi świadczone przez spółkę powinny być opodatkowane jako "usługi turystyki". Rozpatrujący skargę kasacyjną, złożoną przez administrację podatkową, Naczelny Sąd Administracyjny, zwrócił się w tej sprawie z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. NSA zapytał, czy art. 306 dyrektywy o VAT należy tak interpretować, że może on dotyczyć podatnika, który jest konsolidatorem usług hotelowych i nabywa oraz odsprzedaje usługi noclegowe innym podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą, gdy transakcjom tym nie towarzyszą żadne inne usługi dodatkowe?.

Trybunał Sprawiedliwości UE uznał, że spółka dokonuje transakcji identycznych lub co najmniej porównywalnych z transakcjami biura podróży lub touroperatora. Sąd odsyłający wskazał zatem, że w zależności od potrzeb i oczekiwań klientów spółka ta świadczy również okazjonalnie doradztwo w wyborze miejsca noclegowego oraz pomoc w organizacji podróży. Zdaniem TSUE wyłączenie z zakresu zastosowania art. 306 dyrektywy VAT usług świadczonych przez biuro podróży na tej tylko podstawie, że obejmują one jedynie zakwaterowanie, prowadziłoby do skomplikowanej procedury podatkowej, w której przepisy stosowane w zakresie VAT uzależnione byłyby od elementów usług oferowanych na rzecz każdego podróżnego. Wynika z tego, że świadczenie przez biuro podróży zakwaterowania wakacyjnego podlega szczególnej procedurze opodatkowania, nawet jeśli usługa ta obejmuje jedynie zakwaterowanie. W tym względzie należy wskazać, że ponieważ samo tylko zapewnienie zakwaterowania wakacyjnego przez biuro podróży wystarcza do tego, aby zastosowanie miała procedura szczególna przewidziana w art. 306-310 dyrektywy VAT, znaczenie innych dostaw lub świadczenia usług, które ewentualnie towarzyszą owej usłudze zakwaterowania, nie może mieć wpływu na kwalifikację prawną omawianej sytuacji, to znaczy na to, że objęta jest ona procedurą szczególną dla biur podróży.

Pełne uzasadnienie wyroku o sygnaturze C 108/22 można znaleźć pod adresem curia.europa.eu