Sąd UE kwestionuje pomoc dla KLM

W sytuacji gdy należy obawiać się wpływu kumulacji pomocy państwa w ramach tej samej grupy na konkurencję, Komisja powinna zbadać ze szczególną ostrożnością powiązania między należącymi do tej grupy spółkami- uznał Sąd Unii Europejskiej.

W 2020 r. Komisja Europejska zatwierdziła niderlandzką pomoc państwa na rzecz KLM w postaci gwarancji państwa na pożyczkę bankową i pożyczki państwowej. Całkowity budżet pomocy wynosił 3,4 mld EUR. Celem środka było tymczasowe dostarczenie KLM płynności w kontekście pandemii COVID-19.

W 2021 r. Sąd Unii Europejskiej stwierdził jednak nieważność tej decyzji Komisji ze względu na brak uzasadnienia w odniesieniu do określenia beneficjenta rozpatrywanego środka. Ponadto postanowił zawiesić skutki stwierdzenia nieważności do czasu wydania przez Komisję nowej decyzji.

Następnie, 16 lipca 2021 r., Komisja przyjęła nową decyzję, w której uznała, że pomoc państwa jest zgodna z rynkiem wewnętrznym, a KLM i jego spółki zależne są jedynymi beneficjentami pomocy, z wyłączeniem innych przedsiębiorstw należących do grupy Air France-KLM.

Sąd, do którego Ryanair wniósł skargę, ponownie stwierdził nieważność zatwierdzenia rozpatrywanej pomocy. Orzekł on, że Komisja popełniła błąd przy określaniu beneficjentów przyznanej pomocy państwa, wykluczając holding Air France-KLM i Air France, dwie spółki należące do grupy Air France-KLM.

W tym względzie Sąd zbadał powiązania kapitałowe, organizacyjne, funkcjonalne i gospodarcze między spółkami grupy Air France-KLM, ramy umowne, na podstawie których przyznano rozpatrywany środek, a także rodzaj przyznanego środka pomocy i kontekst, w jaki się on wpisywał. Na tej podstawie doszedł do wniosku, że holding Air France-KLM i Air France mogły być beneficjentami, przynajmniej pośrednio, korzyści przyznanej poprzez rozpatrywaną pomoc państwa.